Klugheim groeit elk uur verder. Tegen de achtergrond van het machtige rotslandschap spelen 120-tonners en bouwkranen dagelijks een kranen-ballet. Op de begane grond schuiven graafmachines en betonmixers onder het spoor van Taron door en ook het groeiende dorp in het hart van Klugheim claimt met iedere houten balk meer ruimte. Dagelijks valt er iets nieuws te ontdekken op de bouwplaats, waar mens en machine schouder aan schouder het nieuwe themagebied realiseren.

Temidden van deze spannende krapte ontstaat Raik. Onze visie voor Klugheim hield niet op bij Taron. We wilden naast de spannende multi-lanceer-achtbaan een tweede achtbaan bouwen die een belevenis voor de hele familie biedt. Raik moet met name de kleine achtbaanliefhebber plezier bieden en daarnaast voor onervaren passagiers niet te intensief zijn. Dit alles in een statig formaat; Raik wordt de grootste familie-boomerang-achtbaan ter wereld, ondanks de uitdagende omstandigheden ter plaatse.

Daarom ontstaan Raik ook niet naast Taron, maar eigenlijk er midden in. De benodigde ruimte voor de tweede achtbaan was niet zonder meer beschikbaar, deze ruimte moest door Raik eerst veroverd worden. Als door het oog van de naald moest het spoor van Raik verplaatst worden om de ruimte en de bijzondere omstandigheden tot op de laatste millimeter te benutten en zo een totaalbeleving te creëren. Een totaalbeleving die minstens zo spannend is als de opbouw van de familie-boomerang.

De achtbaan ontstaat op een plek waar de hartslag van het park echt te voelen is. De lifthill en het eindstuk van het spoor steken ver uit, tot in het gebied van de waterbaan River Quest, en doorboren met het spoor praktisch het torenhoge gebouw. Van daaruit gaat het dwars door Klugheim, versmeltend met het staal van Taron om tenslotte onder een brug dicht langs de achterkant van Feng Ju Palace te razen.

Het betekent voor het opbouwteam rondom Peter Barth dagelijks spoor-Mikado spelen, wanneer ze lange staalbouten in de krappe gaten manoeuvreren. „We moeten door een huis bouwen, langs een huis en door een geul, daarbij komt ook nog de houten overbrugging. Hout en ijzer gaan niet altijd samen. Een kleine aanraking van het staal en het houtwerk is kapot,“ weet de bouwspecialist. Met zijn firma „Bergen, Schleppen und Heben“ kan de Euskirchenaar op vele jaren ervaring in het bouwen van achtbanen terugkijken, „maar om eerlijk te zijn heb ik onder zulke omstandigheden nog nooit gewerkt. Hier telt werkelijk elke millimeter“, zegt de expert.

Ondanks de spannende omstandigheden groeit Raik onverminderd voort. Iedere dag reikt de boomerang-achtbaan een stuk verder in de wereld van Taron. Soms is het zo krap dat je het gevoel hebt dat je maar je hand uit hoeft te steken om het staal en de rotsen aan te raken. Op één plaats in het baanverloop is dit ook daadwerkelijk het geval. Het near-miss-effect is een beetje te „near“ uitgevallen. En dat ook nog vlak voordat de baan helemaal compleet is. Toen het laatste stuk spoor al aan de haken van de 50-tons kraan hing, was het voor alle betrokkenen snel duidelijk: dit keer is het werkelijk te krap. Een stuk rots uit de wand tegen Feng Ju Palace stond het monteren van het laatste stuk spoor in de weg.

Nu hielp alleen nog maar zwaar materieel, veel gevoel en veel geduld. De natuurgetrouwe rotsen moesten afgebroken worden en een stuk naar achteren weer opgebouwd. Daarbij moest de zware betonwand doorbroken worden. Met een sloophamer waarvan de steel zo lang is als een arm en een boor met de afmetingen van een pikhouweel, bewerkten de collega’s het centimetersdikke steen totdat zelfs het sterkste beton geen weerstand meer bood en plaats maakte voor het laatste stuk spoor van Raik.

Of er daadwerkelijk genoeg stenen weggebroken waren moest het vrije ruimte profiel aantonen. Het metalen frame wordt op een testwagen geplaatst en over de baan voortgetrokken. Daarbij simuleert het sjabloon van het frame alle bewegingen van passagiers zoals uitgestrekte armen en toont daarbij waar het krap of te krap is. Op dit stuk is het zeer krap, maar zo willen we het precies. Hier laten rotswanden en beton net genoeg ruimte voor Raik om de trein met passagiers veilig te laten passeren, maar tegelijkertijd worden passagiers met een near-miss-effect verrast.

Enkele minuten laten navigeert Peter Barth vanuit de bestuurdersruimte de kraan met daaraan het spoor langzaam maar doeltreffend richting de laatste opening. Met handgebaren vertellen collega’s hem; langzaam laten zakken. Centimeter voor centimeter komen de uiteinden van de stukken spoor dichter bij elkaar. Uit twee staalconstructies ontstaat geleidelijk een ononderbroken lijn. De laatste millimeters zijn nog over als de stalen schroeven tenslotte het fijne werk beëindigen en het spoor op zijn eindplek vastzetten. Nu is Raik compleet en is daadwerkelijk de allerlaatste centimeter voor de achtbanen in Klugheim afgerond.

Author

Tanja