Nederlands

Het dorp van de knappe koppen


De geschiedenis van Klugheim

Klugheim: het toneel van de knapste koppen van hun tijd.
Vele jaren geleden kwamen hier de grootste onderzoekers, ontdekkingsreizigers en denkers van over de hele wereld bijeen om hun visie van een fascinerend leven vol gemak, baanbrekende technologieën en gedurfde innovaties werkelijkheid te laten worden.

Iedereen, van de onverschrokken geleerden uit het koele noorden tot de vriendelijke wijzen uit het Verre Oosten, had namelijk dezelfde spannende ontdekking gedaan: ze kwamen tot de conclusie dat er zich diep in de aarde krachten bevonden die de mens zich nauwelijks zou kunnen voorstellen, een bron van krachten die onuitputtelijk leek. De ijverige wetenschappers waren onverschrokken en wilden de energie die daarbij vrijkwam, op een slimme manier gaan gebruiken.

In hun thuisland werden ze uitgelachen en bespot om hun ideeën die in de ogen van anderen belachelijk waren. Hun vooruitziende visies lagen te ver af van wat men in die tijd wist en gewend was. Maar de knappe koppen lieten zich niet kisten, integendeel. Ze wilden grenzen verleggen, met hun kennis de wereld verbeteren.

Vol goede moed en wetenschappelijke nieuwsgierigheid gingen ze op zoek naar een plek waar ze de energie uit de aarde konden halen. Midden tussen de donkere basaltformaties die als een grote beschermende muur om Klugheim heen lagen, vonden ze precies waar ze naar op zoek waren. Op dit stukje vulkanisch actieve aarde bouwden ze hun nieuwe thuis: Klugheim. Een dorp dat hun inventieve en veelzijdige karakters weerspiegelde. Ze brachten de beste bouwstijlen en tradities samen om een nederzetting te bouwen waarbij ze één ding bijzonder goed voor elkaar hadden gekregen: de krachten tussen hemel en aarde trotseren.

Maar tot hun spijt kwamen ze er - toen ze in de aarde begonnen te graven - achter dat ze niet alleen waren. De chagrijnige basaltkabouters probeerden hun dag in, dag uit te dwarsbomen. De kleine vijanden probeerden met man en macht de wetenschappers tegen te houden toen ze een lange greppel dwars door de rotsen begonnen uit te scheppen door hun kuilen weer vol te gooien met aarde. De Klugheimers hadden er genoeg van: ze vingen de achterbakse kabouters onmiddellijk en stopten ze in stevige glazen stolpen. Een wijze beslissing, zo bleek: in het zonlicht vielen de dwergen in een diepe slaap en binnen een jaar versteenden ze volledig. Ook nu zijn er nog een aantal fossiele kabouters te bewonderen in het dorp.

De Klugheimers moesten diep graven en opeens was het gelukt: kokend water schoot met enorme kracht uit de bodem! Eindelijk was het zover, ze hadden de pulserende natuurlijke kracht van de aarde waar ze naarstig naar op zoek waren, gevonden. Maar dat betekende niet dat de ijverige wetenschappers nu klaar waren. Ze gingen op zoek naar andere plaatsen waar ze ook de kracht uit de grond konden halen en zo ontstonden er veel actieve geisers. De slimme wetenschappers hadden namelijk een techniek ontwikkeld waarmee ze de hitte van de fonteinen in grote ballonnen van varkenshuid konden opvangen en vervolgens konden gebruiken. Ze bouwden hun huizen direct tegenover de geisers en brachten met de hete lucht die vrijkwam de tandwielen van hun apparaten in beweging. En zo vonden de Klugheimers de eerste stoommachine uit!

Er moest echter een manier worden gevonden om het hele dorp van stoomkracht te kunnen voorzien om het leven van alle bewoners met deze geweldige uitvinding gemakkelijker te maken. Ze hadden echter een transportsysteem nodig om iedereen in Klugheim van energie te kunnen voorzien.

En zo experimenteerden de geniale uitvinders met veel moed en creativiteit om de enorme natuurkrachten te kunnen bundelen en over te kunnen brengen, en met succes: de inventieve Klugheimers ontwierpen en maakten een grote trein die de stoomkracht op volle snelheid naar alle bewoners kon verdelen! Ze werkten onvermoeibaar door en zo ontstond er een wirwar van sporen waar geen einde aan leek te komen, zodat de trein langs de huizen en tussen de rotsen door kon razen. Helemaal omhoog en omlaag, altijd op volle snelheid. En steeds als de trein langs een huis kwam, voedden de innovatieve apparaten zich met de razende energie en zo kwamen de tandwielen in Klugheim in beweging. Voor de molens en stalen hamers, voor de verlichting, voor de machines in het dorp: voor een gemakkelijker leven!

De knappe koppen hadden bereikt waar ze altijd al van hadden gedroomd: een heerlijk leven midden in de ruige natuur waar krachten uit de natuur werden gebruikt. Hiermee werd een trein aangedreven die nu nog steeds door Klugheim kronkelt als een krachtige levensader. Energie en technologie werden gebundeld tot een ontdekking die de wereld zou veranderen: de schepping van TARON!

Elke dag lieten ze de trein door het dorp razen, de trein stopte nooit. Net als de eigenwijze moeflons die in de ruige basaltbergen te vinden waren. Ook deze wilde rammen leken voor alles een oplossing te hebben en het leek zelfs alsof ze met hun gedraaide hoorns zochten naar nieuwe uitdagingen, zagen de vindingrijke geleerden. Eigenlijk net als de Klugheimers zelf. En zo kozen de knappe koppen de onverschrokken ram als beschermheilige voor TARON en maakten hun gebogen, krachtige hoorns na voor op de trein.

De krachten van de technologie en de natuur waren op een ongekend innovatieve manier gebundeld, maar toch wisten de Klugheimers dat er diep in de aarde nog meer krachten te vinden waren die zelfs voor de beste wetenschappers nog onbereikbaar waren. Ook al waakte de mysterieuze draak Schneck met argusogen over het dorp van de knappe koppen en voelde hij als een seismograaf de kleinste veranderingen in de aarde aan, dan nog moesten de Klugheimers in de nieuwe wereld altijd op hun hoede zijn.

De gevoeligere wetenschappers in Klugheim ontwierpen daarom een symbool van geven en nemen waarmee ze er altijd aan werden herinnerd dat de krachten in balans moeten zijn. Een boomerang die net zoveel neemt als geeft als hij op de donkere sporen door Klugheim raast: RAIK. Hij raast sneller en sneller, omhoog en omlaag, voor- en achteruit als de slinger van een klok en zo ziet de trein er ook uit. Toen mensen uit andere culturen nog met zonnewijzers werkten, konden de vooruitstrevende Klugheimers met slechts één blik op RAIK op de minuut nauwkeurig aflezen hoe laat het was en waren daarmee hun tijd ver vooruit.

Zo werd Klugheim meer dan alleen een plaats voor knappe koppen. Hier getuigt elk bouwwerk van vooruitgang en raast de innovatieve trein over de wirwar van rails. En in het dorp waar de mensen altijd ijverig bezig zijn, komt TARON op volle snelheid langs de huizen en raast RAIK door de bochten en afgronden en dan is het heel goed voelbaar: de kracht van de natuur die de moedige visionairs zo slim wisten te gebruiken en de innovatieve technologieën waardoor het leven in Klugheim zo gemakkelijk en ook vandaag nog ronduit fascinerend is.

Teilen & Drucken